హృదయమాడే ఊసులు

మరచిపోలేని జ్ణాపకం గా మారదామనుకున్నది మధురగాధ
విడువలేని జావళిగా మదిని చుట్టిన మధురబాధ

కలవరముతో కలేవరమైన మదిన
కలనైన తోడురాలేనన్నది నువ్వులేని ఈ క్షణం 

నాడు స్పర్శించిన మోము పైన జారే ఈ కన్నీరు
నీవు నిదురించే గులాబీల పానుపుపై పరిమళించే  చే పన్నీరు

మరువలేని జ్ఞాపకంగా మరుగున దాగుదామనుకున్నావు 
విడువలేని వెన్నెలవై నా వెంటనే వస్తున్నావు

హృదయమాడే ఊసులు నేటికీ 
నా చెవిన ఊగుతోనే ఉన్నాయి

కాలపు పొరల్లో దాచేందుకు అవి తీపి గురుతులు కావు 
నిన్ను పలుకరించి పల్లవిస్తున్న .... 
నా గుండెసవ్వడులు 

విడువలేక విడిచినది మరపు పొరల్లో నిన్ను జ్ఞాపకంగా మార్చేందుకు 
కాదని ......
 నీ తలపు ధ్యానంతో నిలువెల్లా తడిసి కలిసేందుకని 

నీకెలా తెలుపను ప్రభూ !

అంతులేని వారధులు

నువ్వు నన్ను కలిసినప్పుడు
నీ మాటలపందిరిలో మౌనమై నిలిచాను

నిన్ను నేను వీడినప్పుడు 
నీ మౌనపుఛాయలో మాటని మరచాను

నాటి మౌనానికి నేటి నిశబ్దానికి
మధ్యన సాగిన
అనుభూతుల ఆనందాలు
అనుభవాల గాయాలు
అంబరాన్ని తాకిన ఆనందాలు
అగాధాన్ని తాకిన ఆవేదనలు
నేడు 

గీసుకున్న హద్దుల మధ్య ఒంటరి గీతికలయ్యాయి
నిను వెతుకాడే హృదయానికి అంతులేని వారధులయ్యాయి

మరచిపోకు

రాగమాలపించిన నేల నేడు విరాగియై నిలిచింది

మువ్వలరవళికి మ్రోగిన మోవి నేడు మౌనమై నిలిచింది

వెన్నెలక్రీడని  చూచిన తార చీకటిన వేచింది

మరచిపోకు  ప్రభూ

మరలిరా

వేణురాగంతో విరాగిని రాగమయం చేసేందుకు

మువ్వలరవళితో మౌనాన్ని గానమయం చేసేందుకు

వెన్నెలవెలుగుతో తారకలకన్నుల దీపమై వెలిగేందుకు

మరలిరా ప్రభూ

మరచిపోకు

గడిచిపోయిన వసంతం

జ్ఞాపకాల వీధిలో గడిచిపోయిన వసంతం
వెతుకులాడే మనసుకి విరహమిచ్చిన శిశిరం

వెన్నెలంతా వెల్లువై యదను చుట్టిన వసంతం
కన్నులంతా సంద్రమై జాలువారే శిశిరం

పువ్వులన్నీ పరిమళమై పరవశించిన వసంతం
ముళ్ళు దిగే  గాయంతో భారమవుతున్న శిశిరం

కాంతిరేఖల తళుకులతో వెలుగులీనే వసంతం
దారితెలియని దిగులుతో తిమిరమైన శిశిరం

వాడిపోని ప్రేమజ్యోతితో  ఉజ్వలగీతమైన వసంతం
ఆవిరయ్యే ఆశాదీపంతో ఊయలలూగే శిశిరం

వేణులోలుని అధరపానమున మత్తిల్లిన వసంతం
మూగబోయిన రాధ మదిన మౌనమైన శిశిరం 

మధురనాదుని అధరరవమున రవళించినవసంతం
మరువలేని రాధ హృదిన విరహగీతినారాధనైన శిశిరం 


జ్ఞాపకాలవీధిలో గడిచిపోయిన వసంతం
వెతుకులాడే మనసుకి విరహమిచ్చిన శిశిరం 

తత్వమెరుగవే మనసా

తత్వమెరుగవే మనసా
నీ తత్వమెరుగవే మనసా
నిజతత్వమెరుగవె మనసా

ఉన్ననాడు ఉన్నదున్నదని వగచేవు
లేనినాడు లేనేలేదని తలచావు
ఉందీ లేదనె  ఆరాటంలో
జారే కాలము మరచావు
చేజారేకాలము మరచావు

తత్వమెరుగవె  మనసా

నీ తత్వమెరుగవె మనసా

నిజతత్వమెరుగవె మనసా

కాటికి కాళ్ళని చాచావు
ఆశల కొండలు ఎక్కావు
కన్నులు  చూడని కలల  కోసమై
కానెలెన్నో తిరిగేవు
కనిపించని దారులు వెతికావు
ఆశలకొండల అధిరోహణలో
జారే కాలము మరచావు
కన్నును మూసిన కలల బాటలో
చేజారే కాలము మరచావు

తత్వమెరుగవే మనసా
నీ తత్వమెరుగవె మనసా
నిజతత్వమెరుగవె మనసా

నీదను నాదను వాదులాటలో
వలలో చిక్కి తిరిగావు
కాలికి బంధం వేసావు
నేనే నీదను కల్లలాటలో
నిన్నే నీవు మరచావు
జగమంతా నీదని తలచేవు
చిక్కిన వలలో తిరిగే నీవు
జారినకాలం మర్చావు
కల్లలాటలో కలకలమంటో
చేజారిన కాలం మరచావు

తత్వమెరుగవే మనసా
నీ తత్వమెరుగవె మనసా
నిజతత్వమెరుగవె మనసా