ఎవరూ లేని ఏకాంతసీమలో

 

ఎవరూ లేని ఏకాంత సీమలో

ఉవ్వెత్తున లేచిన ప్రేమకెరటం

నీ మౌనం

ఎవరూ లేని ఏకాంతసీమలో

అంతా తానై నాలో నిండిన వేదం

నీ మౌనం

ఎవరూలేని ఏకాంత సీమలో

ఒలుకుతున్న మధురనాదం

నీ మౌనం

ఎవరూ లేని ఏకాంతసీమలో

నన్నొంటరిని చేసిన గానం

నీ మౌనం

 

ఎవరూలేని ఏకాంతసీమలో

నిట్టూర్పుని తాకుతున్న ఓదార్పు

నీ మౌనం

ఎవరూ లేని ఏకాంతసీమలో

ఎదురుచూపును ఎదనుమోస్తున్న కాలం

నీ మౌనం

ఎవరూ లేని ఏకాంతసీమలో

నాలోని నేను నీవే అన్న నేస్తం

నీ మౌనం

 

ఎవరూ లేని ఏకాంతసీమలో

నన్ను నీలోకి తీసుకుంటున్న మౌనం

నీ మౌనం

అది

ఎన్నటికీ ఎడబాయని వేణుగానం

విరహమెరుగని మౌనసంగమం  
   
     

  

  

కాలపు అలలపై

 

చీకటి దారిలో

కాలపు అలలపై

సాగే పడవ ప్రయాణం

ఒకొక్కరుగా ఎక్కుతున్నారు

తేరిపార చూసేలోగా

గాలితెరల మాటున

కనుమరుగవుతున్నారు

కదిలే నీటి సవ్వడి తోడుగా

చూస్తున్న చుక్కల నీడలో

వీడని నీ చెలిమితో

విరిసే చంద్రోదయానికై

నే చకోరాన్నే అయ్యాను

   

   

  

ఏకాంతపు గమనంలో

 

ఏకాంతపు గమనంలో

ఎన్నెన్నో మజిలీలు

చిన్ని చిన్ని గవ్వల్లా ఏరుకున్న

అందమైన గురుతులు కొన్నైతే

చురుక్కుమనే ముల్లులా గుచ్చిన

వేధించే గాథలు మరికొన్ని....

 

సాగే ఈ పయనంలో

దరహాస చంద్రికలు విరిసినట్లే

దుఖాశ్రువులూ కురిశాయి

అనుభవం అనుభూతయ్యేలోగానే

చేజారిన కాలం అది గతమంటో

వెక్కిరించింది వేదనలో ముంచింది

 

అయినా .....

చీకటిన దాగిన వెలుగుతెరలా

మబ్బున దాగిన చిన్నచినుకులా

నీ ప్రేమ నన్ను పిలుస్తోనే  వుంది

నీకై నా పయనం అలా సాగుతోనే వుంది 

ఎలా తెలుపను ?

 

 

కలల వాకిట నే కనలేని ప్రియతముడుని

కంటి వాకిటనే నే కాంచినాను

కానక నిలువలేని నా మదిని

కాననీక కన్నీటితెర కాపుకాసింది

 

ప్రభూ!

నా చూపు మసకబారినా

నా హృదయం మసకబారలేదని 

నీ వెలుగుతో  దీప్తివంతమవుతోందని

తెరమరుగున దాగిన నీకు
ఎలా తెలుపను ?