నిత్యమేగా మరి

నీవు వీడిన బృందావనిని చూచి

చందమామ తెల్లబోయింది

చుక్కలన్నీ చిన్నబోయాయి

మధురవేణువు మూగబోయింది

రాసరాగం ఇక పలుకనన్నది

జ్ఞాపకాలపొదిలోకి వెళ్ళనని
జరిగిన గాథ జాలిగా అర్ధిస్తోంది

మల్లెలన్నీ మరలిపోయాయి

జాజులజావళి నిలిచిపోయింది

మౌనం కన్నీరైంది

నిశబ్దం నివ్వెరపోయింది

నీవు లేవని నిలువలేనని
కాలం ప్రవాహంలో బిందువవుతోంది

కానీ .....
నీవు మిగిల్చిన
ఆ ఏకాంతపువీధిలో

కలల అరుగుపై

గురుతే జీవితమైన

చిన్ని రాధ
నిలువలేక నిదురరాక
ఆశలమాలకడుతో
ఊహలఊయలలో
నీకై

ఇంకా అలానే
ఎప్పటిలానే

ఇంకా అలానే

 వేచిఉంది

నీ ఒడిని చేరిన రాధ ప్రేమ నీకు గతమైనా

నీవు ఒలకబోసిన వేణుగానం నేటికీ ఏనాటికీ
తనకి నిత్యమేగా మరి