3, సెప్టెంబర్ 2014, బుధవారం

ఇంకా పలుకుతోనే ఉన్నా ..

కలలు మోసుకొచ్చిన గాయాల్ని
కాలపుఅలలు తడిపి కలుపుకుంటాయని
ఎవరో చెప్పారు .
నీ ఎడబాటు ఎదకోతని కాస్తైనా పంచుకుంటుందని
అప్పటి నుంచీ ఆ కాలం కోసం
చూస్తునే ఉన్నాను.
ఆ కాలమేమో


వసంతానికి రంగులద్దుతో
పుడమిని పులకితని చేస్తో
ఇదిగో ఈ ఒక్క నిమిషమూ ఆగూ అంది

వర్షపు జల్లుల్లో  ఘల్లుమంటొ
కన్నెపిల్లల కాలి పారాణియై
ముత్తయిదువల నుదిటి కుంకుమై
ఇదిగో ఈ సందడి కానీ అంది

శరత్ చంద్రికలల కలలనెలరాజుకి
వెన్నల వన్నెలద్దుతో
రాసలీలల రారాజు
రాగవేణువుకి రంజిల్లుతో
మళ్ళీ కాస్తాగమంది

ముంగిట పుట్టిన ముత్యాల ముగ్గులకి
ముద్దబంతుల మురిపెమేదో అందిస్తో
ఇదిగో కాస్త ఆగూ అని చూసింది

వచ్చి వాలే శిశిరపు దుప్పటిని
చలికి వణికే ధరణికి చుడుతో
వసంత విరహాన తోడు ఉండి
వస్తానంటో మళ్లీ ఊరిస్తోంది

యుగాలన్నీ గతాలవుతున్నా
 స్పర్శిస్తున్న రుధిరపు గాయం 
సముద్రమవుతున్నా కదలలేని
కాలపు ఒడిలో  ఒదిగి నిల్చి
నిను పిలుస్తోనే ఉన్నా... 
కలలోని నీ పిలుపుకి 
ఇలలో నిల్చుని
ఇంకా పలుకుతోనే ఉన్నా ..... 


14, జులై 2014, సోమవారం

ఏకాంతపు ఛాయలో

కాలంలో కలసిన కల ఒకటి
కంటి ముందరే కనిపించి కవ్విస్తోంది

కవ్వింతల తుళ్ళింతలతో మనసంతా
తానై తిరుగాడుతోంది

పుడమిన పుట్టిన పువ్వొకటి
ఆశల పరిమళంతో విరబూసింది
నింగి రాల్చిన అమృతవర్షంలో
తడిసి తడిసి తుళ్ళిపడుతోంది

గాలికి కదలాడే  ఒంటరిదీపం
తీరమేదో చూచింది
వెలుగుతున్న ఏకాంతపు ఛాయలో
నిశ్చలమై నిలిచింది
 
 
 

6, జులై 2014, ఆదివారం

ఎదను వీడింది


మరచిపోయిన మధురగానం
మళ్ళీ పలికింది
మరువనివ్వని మనసులోతుల్లో
మెదిలి నవ్వింది

కంటి కందని కావ్యమేమొ
కలని దాటింది
ఇలను తాకిన కలయె తానై
వెలుగులీనింది

మూగపోయిన మౌనవీణ
మదిన మ్రోగింది
మరపురాని మౌనగీతం
మనసు నింపింది

ఎదుటపడిన యదుకులేశుడు
హృదికి చేరాడు
ఎదురుచూసిన ఎదురుచూపు
ఎదను వీడింది


18, జూన్ 2014, బుధవారం

దగ్గరైన ఆరోజు

వెలుగుల అలలపై తేలియాడుతున్న
కలల నావ కఠిననిజం తాకిడికి
తట్టుకోలేక తిమిరపు నీడన కరిగినప్పుడే
తెలుస్తుంది నాకు 
నువ్వు ఈ రోజు కూడా
రాలేదని..
దగ్గరైన ఆరోజు మరింత దూరమైందని

వేకువ ఒడిన వెలిగిన వసుధ 
కదిలే కాలపు చక్రంలో చిక్కని  నీ
విరహపు వేడిమి తాళలేక
చీకటి నీడన చేరినప్పుడే 
తెలుస్తుంది నాకు  
నువ్వు ఈ రోజు కూడా
రాలేదని..
దగ్గరైన ఆరోజు మరింత దూరమైందని

తలపుల్లో కురుస్తున్న వలపులన్నీ 
ఊహలలల్లిన ఊసులమాలలే నని
జాలిగా  నను  తాకిన కన్నీటి స్పర్శ
నా చెక్కిలిని తడిపినప్పుడే 
తెలుస్తుంది నాకు  
నువ్వు ఈ రోజు కూడా
రాలేదని..
దగ్గరైన ఆరోజు మరింత దూరమైందని



30, ఏప్రిల్ 2014, బుధవారం

వాకిట ముంగిట...


వాకిట ముంగిట
పలుకరిస్తే పల్లవిద్దామని
ఎదురుచూపులో నేను
వాకిట కావల
పలుకునెరుగని హిమశిఖరంలా
నీవు

వాకిట ముంగిట
పలుకలేని మౌనవేదనలో నేను
వాకిట కావల
ప్రవహించే మౌనరస్సులా నీవు

వాకిట ముంగిట
నీకై క్షణాలని యుగాలుగా గడుపుతున్న నేను
వాకిట కావల
యుగాలని క్షణాలుగా మారుస్తో వేడుక చూస్తో నీవు

వాకిట ముంగిట
కనిపించి కనుమరగవుతావని
కన్నుల్లో దాచుకుంటో రెప్పలు మూసిన నేను
వాకిట కావల
మూసిన కన్నులు చెప్పే మౌన ఊసుల్లో
తెరిచిన మనసు ని చూడననే మారాంలో నీవు

వాకిట ముంగిట
తీరమెరుగని ఎదురుచూపుల నావలో నేను
వాకిట కావల
ఎల్లలెరుగని ప్రేమాంబుధివై నీవు

వాకిట ముంగిట
మాట దాటలేని మౌనంలో నేను
వాకిట కావల
మాట దాటిన మౌనంలో నీవు

వాకిట ముంగిట
ఇలలోని కలకి  బందీగా నేను
వాకిట కావల
నాకై ఇలకి దిగిన నీవు

ప్రభూ !
కన్నుల్లో కలలతో కటిక చీకటిలో
కరగని తెరవెనుక సాగే నా పయనం
అనంతమైన నీ ప్రేమ వెన్నెల వెలుగుని
తాకి
తీరం చేరేదెన్నడో....